BOZÜYÜK YAŞAM

Büyük Çocuklar

Büyük Çocuklar
03 Ağustos 2013 - 1:34 'de eklendi ve 262 kez görüntülendi.

abla-kardes-sevgisi“Küçük kız şaşkın bir ifadeyle annesine bakıyordu. Geçen sene kardeşi doğana kadar hiç böyle değildi hayatı. Şimdi kendini daha yalnız hissediyordu. Oysa annesi hep onunla oyun oynardı, hep onu kucağına alırdı. Oysa şimdi ne olmuştu? Tam bir yıldır küçük kızın yüreği hüzünlüydü. Hep küçük kardeşi annesinin kucağındaydı. Annesi onu sadece kardeşinin bezini getirmek, kardeşine mamasını yedirirken yardım etmesi için yanına çağırıyordu. Abla böyle birşey miydi, küçük bir anne gibi? Oysa daha 5 yaşındaydı. Ne yani 4 yaşını dolduran herkes abla mı olmak zorunda diye kendi kendine soruyordu. Çünkü her ne zaman annesinden bişey istese annesi “ sen yapma, sen artık abla oldun.” diyordu. Çocuk olmak buraya kadar mıydı? Geçen gün annesi kardeşi ve küçük kızla otobüse binmişti ama sadece kardeşini kucağına almıştı. Ona ise “ yanımda dur.” dedi sadece. Oysa daha kardeşi doğmadan önce annesi ona hiç kıyamazdı. Nereden gelmişti bu kardeş şimdi. Annesine ortak oluyordu ve sadece ağlıyordu. Küçük kız çok seviyordu kardeşini. Ona oynayacak bir arkadaş gelmişti. Ama neden annesi onunla daha çok ilgileniyordu anlamıyordu. Babası da hep işteydi. Akşamları geliyor ve ne zaman oyun oynayalım baba dese , çok yorgunum diye cevap veriyordu. Küçük kız onların dikkatini çekebilmek için çok uğraşıyordu ama olmuyordu. Ne zaman büyüyecekti bu ufaklık da ona arkadaş olacaktı? Ne zaman annesi ikisiyle birlikte oyun oynayacaktı? Onu şu anda tek anlayan babannesiydi. Çünkü annesi her fırsat bulduğunda anne şu çocuğa bakar mısın, bebekle ilgilenemiyorum diyordu. Babannesi de onunla oyunlar oynuyordu. Annesi de bazen akşam gelip onu alıyordu. Bu aralar arada geceleri de babannesinde bırakmaya başlamıştı. Küçük kız annesini çok özlüyordu ve kardeşi ne zaman büyüyecek merakla bekliyordu.”

Dün yolda bir kız çocuğu gördüm 4-5 yaşları arasında. Annesinin kucağında bebeği vardı. Belli ki kardeşiydi. Annesi onun elini bile tutmuyordu. Oysa tek çocuk olsa o kadarcık bir çocuğun düşmesin diye elinden tutarız değil mi? Ona zarar gelmesin, aman kaybolmasın diye… Çocuğun yüzünde bir hüzün vardı. Bir elinde bebek diğer eli boş olmasına rağmen annesi, beni takip et,uslu dur, geçen gün yediğin tokatı unutma… diye ufacık çocuğa tehditler savuruyordu. Bunları söylerken belli ki onun da bir çocuk olduğunu unutmuştu. Bebeği olunca ilk göz ağrısı büyüyüvermişti işte. Küçük kız çocuğu bir yandan gözleri kardeşini izlerken, bir yandan yolda annesinin arkasında yürüyordu. Belki de büyümeyi öğreniyordu. Ama yüzündeki hüznü gizleyemiyordu.

Gülçin Kuas

Gülçin Kuas Kişisel Gelişim Eğitim ve Danışmanlık Merkezi
Adres: Gazi Bulvarı 1364 Sok. No:14 Sema İş Merkezi K:7 D:703
Çankaya/İZMİR
Telefon: 0553 275 28 18
E-mail: gulcinkuas@ymail.com
Web: www.gulcinkuas.com:http://www.facebook.com/GulcinKuasKisiselGelisimEgitimVeDanismanlikMerkezİ
Etiketler :
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

İLGİLİ YAZILAR